ใบไม้ในฝ่ามือ

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ สีสปาวัน ใกล้เมืองโกสัมพีครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคทรงถือใบประดู่ลาย ๒-๓ ใบด้วยฝ่าพระหัตถ์ แล้วตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมา แล้วตรัสถามว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ใบประดู่ลาย ๒-๓ ใบที่เราถือด้วยฝ่ามือกับใบที่บนต้น ไหนจะมากกว่ากัน?

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ใบประดู่ลาย ๒-๓ ใบที่พระผู้มีพระภาคทรงถือด้วยฝ่าพระหัตถ์มีประมาณน้อย ที่บนต้นมากกว่า พระเจ้าข้า.

เดือนเก้า บุญข้าวประดับดิน

เขียนบันทึกสั้นๆ เรื่อง บุญข้าวประดับดิน เอาไว้ดูล่ะ

หนึ่งในประเพณีไทยๆ ที่มีมาแต่สมัยโบราณ “บุญเดือนเก้า บุญข้าวประดับดิน” เป็นประเพณีหนึ่งในฮีตสิบสองของชาวไทยอีสาน นิยมทำกันในวันแรม 14 ค่ำ เดือนเก้า จะนำข้าว ขนมหวาน อาหารคาว ผลไม้ และหมากพลู บุหรี่ที่มวนด้วยใบตอง ไปแขวนห้อยไว้ตามกิ่งไม้ หรือวางไว้โคนต้น หรือพื้นดินรอบเจดีย์ โบสถ์ กำแพงวัด (ภาษาอีสานเรียก ต้ายวัด) อาหารเหล่านี้รวมๆ เรียกว่าเป็น “ข้าวห่อน้อย” เพื่อเป็นการอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แก่วิญญาณผี-เปรต หรือญาติมิตรผู้ที่ล่วงลับดับชีวิตไปแล้ว

อาชีพน่ารัก

ช่วงนี้เศรษฐกิจบ้านเมืองเราไม่ค่อยดีค่ะ เจอพี่แดง พี่เหลือง พี่ชมพู แถมพี่ช้ำเลือดช้ำหนอง (หลากสี) เข้าไปอีก ฮา ถามว่าๆ มันจะยังดีเฟื่องฟูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นคงจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ^^"

ตามข่าวบอกว่ามีหลายๆ คนแถวย่านเศรษฐกิจดีๆ อย่างย่านสีลม ย่านราชประสงค์แอบตกงาน เอ๊ย! ตกงานอย่างเปิดเผยหลายคนเหมือนกันค่ะ ก็นะพี่ท่านสารพัดสีลงทุนทุบกันเองกับมือแบบนี้ มีหรือจะรอด พี่ไทยเราเก่งไม่แพ้ชาติใดในโลกอยู่แล้วนิ ฮ่า (ยังหัวเราะได้ ทั้งที่ก็โดนผลกระทบบ้างเหมือนกัน) เรียกว่า พักนี้ตามอ่านข่าวจนเครียดเลย นั่งตามข่าวจาก Twitter อยู่ บางทีเผลอคิดว่าตัวเองอยู่ในเหตุการณ์บึ้มที่เป็นข่าวขณะนั้น ฮา อินมาก อ้าว! เข้าเรื่องค่ะ ไปซะไกล ออกอ่าวออกทะเล:P

กอด… มหัศจรรย์แห่งสัมผัส

ในยามที่รู้สึกเหงา โดดเดี่ยว ท้อแท้ สิ้นหวัง หรือแม้แต่หวาดกลัว แค่สัมผัสอันอ่อนโยนจากคนที่รักเราและปรารถนาดีต่อเรา ก็กลายเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามหาศาล สัมผัสและอ้อมกอดที่อบอุ่นนี้ สามารถทำให้คนคนหนึ่งสามารถลุกขึ้นมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้อีกครั้ง ลองมองดูที่ตัวเรา ในยามที่เรารู้สึกแย่ ๆ คุณเคยโหยหาอ้อมกอดจากใครสักคนที่คุณรักหรือไม่ แล้วยามที่คุณอยู่ในอ้อมกอด คุณรู้สึกอย่างไร...นั่นละ พลังแห่งการกอดที่ให้มากกว่าความอบอุ่น

“กอด” เป็นการสัมผัสรูปแบบหนึ่งที่มีความพิเศษ จนมีผู้กล่าวว่า การกอดไม่เพียงแต่เป็นสัมผัสที่ดี แต่เป็นสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้ ซึ่งมีทฤษฏีทางวิทยาศาสตร์สนับสนุนแนวคิดนี้มากมาย ว่าการกระตุ้นโดยการสัมผัส เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับสรีระร่างกายและจิตใจ

กอด

"กอด" คือเสื้อกันหนาวที่มีหัวใจ ถึงแม้คอมฯ จะทำได้แทบทุกอย่าง แต่ข้อเสียของมันก็คือ ลุกขึ้นมากอดคุณไม่ได้

"กอด" คือการแสดงออกที่น่ารักของคนที่รักกัน ชีวิตนี้คุณจะมีใครให้ "กอด" แม้เพียงคนเดียว นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับการดำรงชีวิต

"กอด" คือการให้และการได้รับพร้อมๆ กัน ในอนาคต "กอด" อาจหายากพอๆ กับเวลา

"กอด" ทำให้รู้ว่ายัง มีดวงใจอีกดวงหนึ่งที่เต้นอยู่ขณะที่คุณกอด

เมื่อคุณถูก "กอด" คุณจะตัวเล็กลง แต่เมื่อคุณ "กอด" คนอื่น คุณจะตัวใหญ่ขึ้น

"กอด" คือคำว่า "ฉันอยู่ที่นี่", "กอด" ทำให้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลก

ภาษาพูดแทนความรู้สึกได้ดี แต่สำหรับบางเวลา "กอด" อาจเป็นตัวช่วยที่ดีกว่า

"กอด" คือ การแลกเปลี่ยนความรู้สึกอารมณ์ที่ไม่เปิดเผยของคนสองคน

"กอด" ช่วยสลายทิฐิบางอย่างในใจเรา

"กอด" ทำให้จิตใจของเราอ่อนโยนขึ้น บางครั้งเราไม่รู้หรอกว่าเราต้องการกอดมากแค่ไหน จนกว่าจะได้เห็นคนอื่นเค้ากอดกัน

"กอด" คือทางสายกลางของการแสดงออกซึ่งความรัก

"กอด" คือการเต้นตามจังหวะของหัวใจ

"กอด" ทำให้รู้ว่ายังมีคนอ้วนกว่าเรา

"กอด" บอกให้รู้ว่ามีใครคนหนึ่งที่ยังมีอะไรหนักใจ

"กอด" อาจเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรได้

ความรักบางนิยาม

เธอว่า… ความรัก…
คือแบกของหนักบนไหล่
คือทางยิ่งก้าวยิ่งไกล
คือหวังไสวในเลือนลาง

เขาว่า… ความรัก…
คือเชือกดึงชักให้ก้าวย่าง
คือกำแพงแก้วที่กั้นกลาง
คือการถากถางทางเรื้อรก

ท่านว่า… ความรัก…
คือการรู้จักภาพในกระจก
คือฤดูร้อนที่ฤดีสะทก
คือฟ้าด้านตะวันตก ตะวันทิ้ง

คนหลงทางกลางป่าว่า… ความรัก…
คือคืนหนาวหนักมีไฟผิง
คือเพิงกลางไพรได้พักพิง
คือกิ่งก้านใหม่ ดอกไม้ระบำ

กวีว่า… ความรัก…
คือเสียงทายทักจากเถื่อนถ้ำิ
คือท่วงทำนองของธารน้ำ
คือกระหน่ำแรงกล้าแห่งพายุ

นักเดินทางว่า… ความรัก…
คือวักเย็นใสในร้อนระอุ
คือเพลงระบำแห่งน้ำพุ
คือการปะทุอุปาทาน

คนสวนว่า… ความรัก…
คือผักขมพร้อมจะหอมหวาน
คือครู่หนึ่งนั้นอนันตกาล
คือช่วงยาวนาน ผ่านเพียงพริบตา

ปฏิมากรว่า… ความรัก…
คือรูปสลักปรารถนา
คือภาพจริงไหวในมายา
ทั้งคือภาพลวงตา ยิ่งกว่าจริง!

เช่นนั้น, ความรัก
ไร้ฤดูให้รู้จัก หนักหน่วงยิ่ง
ตุ่มตาใหม่… ใบร่วง ยากช่วงชิง
เรายังวิ่งยื้อแย่งตกแต่งชีวิต!